geçmiş, şu an ve geleceğimin birbirine karıştığı, zamanın akışkanlaştığı; hisler hafızam üzerine düşünme pratiğidir…
daha çok kızımla, gündelik hayatta telefonla çektiğim fotoğraflar üzerinden olumlu imgelere yönelme eğiliminde buldum kendimi. anne oluş sürecim, kendi çocukluğum, kızımın çocukluğu ile ilgili ‘bazı şeyler’ zaman zaman birbirine aktı. hatırlama, arzu, karışık duygular yaşadım. annemi, kendimi, kızımı düşündüğümde kişisel mitolojimin içinde yüzüyor buldum kendimi.
aile kelimesini düşünürken; bendeki izlerini, koku, ses, dokunma, tad, görme duyumda çakan flaşback gibi kelimeler oldu. her fotoğrafa bakarken gelen kelimeler fotoğrafın üzeride yüzer gibi.
düşünme sürecimde coşkulu, yaşam enerjili anlar ve onların fotoğraflarına bakmak bende bazı noktaları dönüşüme uğrattı. hayata, anneme, kendime, kızıma bağlantımı, akış kapasitemi sakinleştirdi ve genişletti.
seçtiğim fotoğrafların, imgelerin flu olması bende; sevgi, şefkati zamansızlığa taşıdığı duygusunu yaratması.
Bize Ulaşın