Portfolyo: Nurgül Yılmazkaya

/

Fotoğrafa başlayınca hem İstanbul’un hem Anadolu’nun insanına, doğasına ve kültürel zenginliklerine olan ilgim arttı. Büyüklerimin yıllar önce  ayrıldığı bu coğrafyada anılarında yaşatmaya devam ettikleri koşulları yerinde görmek ve fotoğraflamak benim için ayrı bir anlam taşıyor. Bu nedenle özellikle kış aylarında doğudaki illerimize gitmeyi tercih ediyorum.    

Bu yolculuklar bana güzel dostlar kazandırırken sosyal sorunlara daha geniş ve farklı açılardan bakmamı sağladı.

Fotoğrafın farklı coğrafyalar ve kültürler arasında etkili bir iletişim işlevi olduğuna  inanıyorum. Şairin dediği gibi

En uzak mesafe ne Afrika’dır, ne Çin, ne Hindistan… En uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir; birbirini anlamayan…

Dostlukla kalın…

*******************

İFSAK, kurulduğu günden itibaren tüm fotoğraf meraklılarının ürettiği etkili fotoğrafları, çarpıcı sergileri daha çok insana ulaştırmak için çabalamıştır. Sergiler, fotoğraf gösterileri, fotoğraf günleri, uluslararası yarışmalar bu çabaların sonuçları olarak ortaya çıkmıştır.

60. yılında İFSAK, bu çabalara bir halka daha ekliyor: Akılda kalan fotoğraflardan oluşturduğunuz güçlü portfolyolarınızı, daha çok fotoğraf meraklısına ulaştırmanız için, İFSAK Blog’un sayfalarını sizlere açıyoruz.

Yayınlanmasını istediğiniz portfolyolarınızı (ziplenmiş halde) ifsakblog@gmail.com adresine gönderebilirsiniz (diğer koşullar için tıklayınız). Böylece fotoğraflarınız dijital olarak daha fazla fotoğraf meraklısına ulaşabilecektir.

60 yıldır olduğu gibi, bugün de Beraber Üretelim, Beraber Paylaşalım!

*******************

Nurgül Yılmazkaya hakkında;

Marmara Üniversitesi İşletme Fakültesi’ni bitirdi. Finans sektöründe yönetici olarak çalıştı. Fotoğrafa 2011 yılında İFSAK’ta başladı. 2015 yılında İFSAK’ta “Yılın Başarılı Fotoğrafçısı” oldu. 

Bir önceki yönetim döneminde İFSAK’ın Halkla İlişkiler ve Gezi Birimlerinde görev aldı. Halen Gezi Birimine destek  veriyor. Fotoğraf yolculuğu projeler, karma sergiler, gösteri ve fotoğraf amaçlı gezilerle devam ediyor.

Bir yanıt yazın

Your email address will not be published.

Son yazılar: Fotoğraf

Veda Öpücüğü

Müzikle girelim yazıya. Dünyayı keşfetmenin, coğrafyaları anlamanın en güzel yolu müzikten geçer. Hatta biraz da ayrıcalık…

Foto Aile’nin Son Işığı:

Bir Devrin Sessiz Vedası; Ah, o eski fotoğraflar… 1950-1960’lı yıllarda fotoğraf denildiğinde akla gelen “stüdyo” oluyordu…

Zeliş’in Kelebekleri

Emeklilik yıllarında ‘sudan çıkmış balık’  gibi olmamak için bireyi meşgul edecek, sosyalleşmesini ve hoşça vakit geçirmesini…

YZ ile bir sohbet daha

Fotoğrafla ilgili bir yazı olsaydı muhakkak çok daha iyi olurdu. Diğer yandan YZ’nın fotoğrafla olan ilişkisini…

Analog Zamanlar

Anın Yavaşladığı Yer (Bu yazı, daha önce Instagram sayfamda paylaştığım “Analog Zamanlar” metninin genişletilmiş hâlidir. https://www.instagram.com/p/DXD1BKmjIJV/…

Bir Şehrin Hikayesi

İlk İnsan Şehir yaşamı, vahşi tabiatın bir düzen içinde yeniden inşa edilmesinden başka neydi ki… Belki de sona kadar…

Gültekin Çizgen: İkinci Yarı

Fotograf ortamında pek çok polemiğin, sert tartışmanın, düşük yoğunluklu entelektüel kavganın baş aktörü olan sayın Gültekin…

Pozlama Üçgeni

Fotoğrafçılığa yeni başlayanlardan en sık duyduğum sorulardan biri pozlama ile ilgili, diyafram açıklığı, enstantane hızı ve…

Ölülerin Fısıltıları

Bazı fotoğraflar vardır; kimin tarafından ve hangi yıl çekildiğini merak etmeden, fotoğraftaki kişilerin kim ve yerin…

Neden fotoğraf çekiyoruz?

Ya “ben” dediğim şey, hiçbir zaman tek başına bir ben değilse? Sabah kalabalığında yürürken bunu düşündüm.…

Enstantane: B

Fotoğraf çekme arzusu bende güzel bir şey görmekle başlamadı; kaybolmak üzere olan bir şeyi görmekle başladı. Işık duvardan…