Geçmişin izleri bugün de bizimle değil mi? Yalnızca kendi geçmişim değil yaşamıma eli değenlerinki de. Babaanneminkiler özellikle canlı. Erken Cumhuriyet Dönemi ilkokul öğretmenlerinden Muhlise Hanım, gencecik yaşında üzerine ülkü giydirilmiş tüm yaşıtları gibi daima yollarda, görev başında; subay olan dedemle oradan oraya taşınan bir hayat onlarınki. Aynı zamanda dört çocuk annesi.
Emekli olduklarında yerleştikleri memleketi Bursa’dan bize kalmaya geldiklerinde ilkokul defterlerime bakıp el yazımı kontrol edişi, okul yılı başlarken uzun saçlarımı kesmesi, birlikte hamama gittiğimizde beni uzun uzun keselemesi, büyüklerin ellerinden öptürmesi; tüm bunlar bir çocuğun içini kaplayan sıcak biraz da korkulu bir heyecan dalgasıydı. Hatırlamak için önce unutmak gerekiyor oysa ondan geriye kalanlar hep benimle ve bir yanım o günlerde yaşamaya devam ediyor…
Bize Ulaşın